Bijna waren de handbalsters van VELO voor de tweede keer op rij gedegradeerd. Door een even fraaie als noodzakelijke overwinning op Wijhe ’92 (30-22) redde de club uit Wateringen het op de valreep toch nog. Vorige week zag het er na de uitnederlaag met drie doelpunten verschil nog somber uit. „Het was erop of eronder, maar we hebben het gered.”
Het is opmerkelijk hoe snel het kan gaan in de sport. Nog maar twee seizoenen geleden maakte VELO furore in de eredivisie. Onder leiding van trainer/coach Nico Stet én met een ijzersterk team eindigde VELO als vierde in de competitie en nam zelfs deel aan de Europa Cup. Het seizoen erop stopte vrijwel een compleet basisteam en duikelde de ploeg na het vertrek van Stet uit de hoogste landelijke divisie.
De verwachting was dat handhaven in de eerste divisie wel zou lukken, maar opnieuw kwam het team van de vorige maand vertrokken oefenmeester Alex Curescu in zwaar weer terecht. Femke Erkens, inmiddels teruggekeerd bij de Wateringse vereniging, was er dit seizoen bij wanneer er geknokt moest worden voor de punten. Ook de topkeepster kon niet verhinderen, dat regelmatig het muntje precies de verkeerde kant op viel.
Erkens, die de glorietijd bij VELO ook meemaakte, kijkt met een dubbel gevoel terug op het voorbije seizoen. „Het was erop of eronder maar we hebben het gered. Het is voor het team een lastig maar toch goed seizoen geweest. Vooral na vorig jaar waarin het team alles heeft verloren.”
Ze vervolgt: „We hebben goede wedstrijden gespeeld, maar we moesten óók omgaan met de druk om wedstrijden naar ons toe te trekken. Daarnaast moesten de meiden in hun rol groeien om het team op sleeptouw te nemen.”
Ondanks de vele verliespartijen vindt Erkens, dat er de nodige stappen zijn gemaakt. „Het is knap hoe we met een kleine selectie dit seizoen voor zowel dames 1 als dames 2 de teams hebben neergezet. Iedereen heeft daaraan een steentje bijgedragen. Alle meiden, de vorige trainer Alex Curescu, de verdere staf en nu de nieuwe trainers Richard Rijkens en Bart de Koning.”
WIEBELIG
„Met Richard en Bart trainen we hard en proberen we te werken aan bepaalde consistenties in het spel. Dat is lastig in een relatief korte tijd. Zelf merk ik ook dat ik nog wat ‘wiebelig’ ben in mijn vorm. Het ligt er aan hoe mijn week is geweest en hoeveel rust ik heb in mijzelf. Dat vind ik soms frustrerend, want dan gaat het niet altijd zoals ik graag zou willen. Ik ben nog steeds wél blij dat ik weer bij VELO handbal en het vertrouwen krijg van de club.”
Dat handhaving van groot belang is voor VELO wil de nog altijd ambitieuze topkeepster graag benadrukken. ,,Het zou voor dit team met jonge speelsters vreselijk zijn om nog een divisie lager te moeten spelen. Voor iedereen bij deze club is het goed om volgend seizoen verder te kunnen bouwen.”
AD SPORT/PETER LOTMAN
FOTO: IKE SPORTFOTOGRAFIE